Πετρε μη χαλιεσαι βρε φιλε...ο χρονος ειναι ο καλυτερος γιατρος!....
Οι περισσοτεροι και ηδυ Ιταλοφιλοι ειναι αρρωστοι με το τουτου σου.
Αν το αγαπουσες εσυ σε αγαπουσε κι αυτο,και μαλλον κατι ηξερε που εφυγε.
Δες το και ετσι... :wink:
Printable View
Πετρε μη χαλιεσαι βρε φιλε...ο χρονος ειναι ο καλυτερος γιατρος!....
Οι περισσοτεροι και ηδυ Ιταλοφιλοι ειναι αρρωστοι με το τουτου σου.
Αν το αγαπουσες εσυ σε αγαπουσε κι αυτο,και μαλλον κατι ηξερε που εφυγε.
Δες το και ετσι... :wink:
Fiat RITMO 60HP (1.1 lt – 5ταχυτο) μοντέλο Μαϊου 1979. Ήρθε στα χέρια μου το 1991 με 167.000 km (από τους γονείς μου) και το πούλησα Ιανουάριο 2002 με 289.000 km για να αγοράσω το Stilo.Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο face
Αχ! Το «σκότωσα» στην κυριολεξία.
Το έχω μετανιώσει… :cry: Όσοι ξέρεται την ήταν το RITMO τότε, σίγουρα θα με κατακρίνετε και καλά θα κάνετε.
τι λετε ρε παιδια!εγω μονο την ψυχη μου δεν εδωσα για να παρω το STILAKI μου!
(ηθελα και το 1600)
πλακα κανω!
οταν εδωσα το TYPHOON ηταν η πικρα!
αλλα το ξεπαρασα face!
μην μασας!
Το πρώτο αμάξι που άγγιξα το τιμόνι του ήταν ένα Φίατ 127... του πατέρα μου.
Εκεί έμαθα να οδηγάω, με αυτό έκανα τις πρωτες μου βλακείες.
Το πήρε ο πατέρας μου και το πούλησε νύχτα....όταν έπρεπε να αλλάξει αυτοκίνητο. Έτσι απέκτησα το Πόνυ της Σιτροέν(μου το χάρισε ο ντάντυ)....Το πρώτο αυτοκίνητο (; ) με καρότσα στην Ελλάδα που είχε μόνωση, μοκέτα υπερλουξ, λαμπάκια στα πόδια, και στην τέντα γύρω γύρω κολλημένα με βεντούζες κουκλάκια και καρδούλες.
Έπεσε σε μένα ο κλήρος να το πάω να το παραδώσω για απόσυρση....
Σε πληροφορώ ότι έκλαιγα σαν μωρό παιδί. Ήθελε η μαμά μεγαλύτερο αμάξι βλέπεις....
Το καινούριο αμάξι, εκτός από κανά δυο φορές που το πήρα, δεν το αγάπησα ποτέ.
Γιαυτό και έφτυσα αίμα 4 χρόνια οικονομίες να πάρω το Στίλο.
Μην στενοχωριέσαι λοιπόν Tabooko....
Εσένα τουλάχιστον "ζει" και βασιλεύει. Κι αφού το πήρε κάποιο νέο παιδί, έχω την αίσθηση ότι θα το προσέξει το αμάξι.
Και βέβαια υπάρχω βρε παλιόπαιδα!!!! Αυτό σας έλειπε, να σας παρατήσω!
Απλά έτυχαν πολλά και άσχημα και μαζεμένα, συν ότι έχω λιώσει στο διάβασμα γιατί δίνω σε δέκα μέρες....γιαυτό και χάθηκα.
Για την ώρα τρέχω να αλλάξω παρμπριζ γιατί έσπασε από άλλο αμάξι...
Βλέπεις είχα τις καλές μου κι είπα να αφήσω κανέναν να με περάσει αλλά την ξανακάνω εγώ τη μαμακία αυτή;;;;;;; ΠΟτέ!
πραγματι ειναι το συναισθημα που σε πνιγει οταν πουλας κατι που εχεις δεθει και εχεις κοπιασει για να το αποκτησεις αλλα σκεψου οτι αγοραζεις κατι το καλυτερο ,εγω αλλαξα τρια ιχ(μινι κουπερ.ουνο fire.ουνο τουρμπο) ε το τελευταιο με αρωστησε ασε που μου το ειχαν κλεψει και το βρηκα στο πυργο .αυτα και προχωραμε αισιοδοξα.
Στον Πύργο; Άααααατσα! Κάνουμε και τέτοια εμείς εδώ;
Ρε παιδια ρε παιδια τι ειναι αυτα τα πραγματα????????????!!!!!!!!!!!!!!.Αυτα εχει η ζωη η οποια παει μπροστα και πρεπει να πηγαινουμε μαζι πλαι πλαι.Ολοι εχουμε καπειες αναμνισεις τι να κανουμε.Λοιπον παμε μπροσταααααααααααααααααααααααααααααααα!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!
Δεν ηξερα οτι εχουμε και θυληκες υπαρξεις στο κλαμπ???.Που χαθηκατε???.Ειστε για καμια κοντριτσα ετσι για να γνωριστουμε καλυτερα!!!?.Ειμαι ο ΣΤΑΜΑΤΗΣ χαρηκα.
Σταμάτη μου, και βέβαια υπάρχουν θηλυκές υπάρξεις στο κλαμπ.....Πως αλλιώς θα πήγαινε μπροστά;;;;; :Ρ
Όσο για κοντρίτσες, μεταξύ μας δεν τα κάνουμε αυτά. Είσαι τώρα για να ψάχνεις πλυντήριο για να πλύνεις το αμάξι από το χώμα; :ΡΡΡΡΡ