Ανέκδοτα...

[birel]

Ήταν δυο φίλοι μουσικοί. Ξαφνικά πεθαίνει ο ένας από καρδιά. Πέφτει σε μελαγχολία ο άλλος. Περνάει ο καιρός κι αυτός δε μπορεί ακόμα να αποδεχτεί την απουσία του φίλου του. Κάθε μέρα παρακαλά το θεό να του παρουσιάσει για τελευταία φορά το φίλο του να τον δει έστω για λίγο. Ξαφνικά γίνεται ένα θαύμα κι εμφανίζεται μπροστά του...

- Γρηγόρη! Πόσο μου έλειψες! Δεν το πιστεύω ότι σε βλέπω!... Κάθε μέρα ζω με την ελπίδα ότι όπου κι αν είσαι, περνάς καλά...

- Όντως. Η αλήθεια είναι ότι περνάμε πολύ καλά... Βασικά Σωτήρη εγώ αν ήρθα εδώ σήμερα είναι για να σου πω κάποια πράγματα.

- Καλά ή κακά;

- Και τα δύο.

- Πες τα καλά πρώτα...

- Τα καλά είναι ότι περνάμε καταπληκτικά εκεί ψηλά!... Συναυλίες συνεχώς... Προχτές έπαιζε ο Bob Marley... Πριν μια βδομάδα έπαιξε ο Kurt Cobain με τον Jim Morisson, έχουν κάνει νέο γκρουπ πλέον... ’σε σου λέω, πολύ καλά σκηνικά...

- Απίστευτο! Αυτό είναι καταπληκτικό!... Και τα άσχημα; Ποια είναι άσχημα;

- Εχμ... βασικά... βγήκαν αφίσες... παίζεις το Σάββατο...
------------------------------------------------------------------

Απο ταινια του Γκουσγκουνη (ΑΠΟΘΕΩΣΗ):
Ο κυριος Κωστας (Γκουσγκουνης) ειναι στην κρεββατοκαμαρα, μπροστα στο καλοριφερ γυμνος και εχει αποθεσει το οργανο πανω στο καλοριφερ...
Η γυναικα ξυπναει, καθεται στο κρεββατι, τον βλεπει και με απορημενο υφος τον ρωταει:
- Αγαπη μου, τι κανεις εκει???
Ο Γκουσγκουνης γυρναει, τη βλεπει και αποκρινεται χωρις να μετακινησει το οργανο απο το καλοριφερ....:
- Μην ανησυχεις αγαπη μου, ...ΣΟΥ ΖΕΣΤΑΙΝΩ ΤΟ ΠΡΩΪΝΟ ΣΟΥ.....