Ανέκδοτα...

[Soul_Giannis]

> >>Μάθετε τώρα όλη την αλήθεια για το πώς προέκυψαν τα "ασυνάρτητα"
κάλαντα
> > που λέμε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. ’λλο ένα love story που έμεινε
> στην
> > ιστορία έστω με αυτόν τον περίεργο τρόπο.
> >
> >
> >>
> >
> >
> >>Πρώτα από όλα ας θυμηθούμε λίγο τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς (γιατί
> έχουμε
> > και κάποια χρόνια να τα πούμε)!
> >
> >
> >>
> >
> >
> >>Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά
> >
> >
> >>ψιλή μου δεντρολιβανιά (*)
> >
> >
> >>Κι αρχή καλός μας χρόνος
> >
> >
> >>εκκλησιά με τ' άγιο θόλος (*)
> >
> >
> >>
> >
> >
> >>Αγιος Βασίλης έρχεται
> >
> >
> >>και δε μας καταδέχεται (*)
> >
> >
> >>από την Καισαρεία
> >
> >
> >>συ σ' αρχόντισσα κυρία (*)
> >
> >
> >>
> >
> >
> >>Βαστάει πένα και χαρτί
> >
> >
> >>Ζαχαροκάντυο ζυμωτή (*)
> >
> >
> >>Χαρτί χαρτί και καλαμάρι
> >
> >
> >>δες και με το παλικάρι (*)
> >
> >
> >>---------------------------------
> >
> >
> >>
> >
> >
> >>Εσείς βγάζετε νόημα; Εγώ πάντος όχι! Ιδού λοιπόν η εξήγηση....
> >
> >
> >>
> >
> >
> >>Η ιστορία μας διαδραματίζεται στον μεσαίωνα. Σε εκείνα τα χρόνια οι
> φτωχοί
> > και χαμηλών στρωμάτων άνθρωποι δεν είχαν το δικαίωμα να μιλούν στους
> > αριστοκράτες παρά μόνο σε γιορτές όπου μπορούσαν να τους απευθύνουν
> ευχές.
> >
> >
> >>
> >
> >
> >>Ήταν λοιπον ένας νεαρός (βλέπε Ρωμαίος και Ιουλιέτα-Μοντέγοι και
> > Καπουλέτοι) αλλά φτωχό το παλικάρι , που είχε ερωτευθεί μια όμορφη
> > αριστοκράτισσα. Σκαρφίστηκε λοιπόν το εξής ώστε να εκφράσει τον έρωτά
> του
> > με τρόπο που να μην γίνει αντιληπτός όμως από τους υπόλοιπους.
> >
> >
> >>
> >
> >
> >>Σου λεει θα παω την πρωτοχρονιά να της πω τις ευχές μου για το νέο
έτος
> > αλλά θα φτιάξω ένα δικό μου ποίημα που θα έχει εναν στίχο από τα
κάλαντα
> ,
> > εναν στίχο που θα απευθύνεται στη γκόμενα (!) και έτσι δεν θα με
πάρουν
> > χαμπάρι!
> >
> >
> >>
> >
> >
> >>Αρχίζει λοιπόν και βάζει ενδιάμεσους στίχους (αυτούς με τα αστεράκια).
> >
> >
> >>
> >
> >
> >>Την αποκαλεί ψηλή ,σαν δεντρολιβανιά.Επειδή φορούσε ένα από τα ψηλά τα
> > κωνικά καπέλα με το τούλι στην κορυφη , την παρομοιάζει με Εκκλησιά με
> το
> > Αγιο θόλος (θόλος εκκλησίας).
> >
> >
> >>Της λέει ότι δεν τον καταδέχεται (ο Αι Βασίλης δεν εχει να κανει!)
γιατί
> > είναι αρχόντισσα κυρία.
> >
> >
> >>Τέλος κλείνει με τις γαλυφιές! Την λεει ζαχαροκάντυο ζυμωτή, δηλαδή
> > φτιαγμένη από ζάχαρη (γλυκειά μου) και την παρακαλεί να του ρίξει μια
> > ματιά.
> >
> >
> >>
> >
> >
> >>Ετσι λοιπόν μια καψούρα έγινε τραγούδι και για αιώνες εμείς το
> τραγουδάμε
> > και κονομάμε. Γιατί η καψούρα πουλάει, δεν το μαθες;